Ford
Thunderbird
1962
Roadster
Pojemność
5700 cm3
Moc
390KM
Projektant
Barris Kustom Industries
Portal
Likads.eu
Link
Ford Thunderbird Custom Roadster to radykalnie przebudowany „Bullet Bird”, stworzony bardziej jako ruchoma rzeźba i auto‑show niż spokojny krążownik szos. To wciąż Thunderbird ’62, ale jego nadwozie, wnętrze i detale zostały przeprojektowane tak, by maksymalnie przyciągać uwagę i wyglądać jak futurystyczny concept car z ery Jet Age.
Opis pojazdu
To dwudrzwiowy roadster oparty na Thunderbirdzie trzeciej generacji, z mocno zmienioną linią dachu, tyłu i wielu elementów nadwozia. Samochód prezentowany jest jako jedna z „najdzikszych” konstrukcji, jakie trafiły do sprzedaży, co podkreśla ekstremalny charakter przeróbek wizualnych.
Zmiany nadwozia i stylistyki
Nadwozie mocno przeprojektowane: przestylizowany tył, zmieniony profil boków, liczne przetłoczenia i wygładzone powierzchnie w stosunku do fabrycznego Thunderbirda.
Auto ma formę pełnego roadstera – tylna część kabiny jest zabudowana/zakryta customowym panelem, dzięki czemu wygląda jak dwuosobowy show‑car, a nie 4‑miejscowe personal luxury.
Lakier w mocnym, efektownym kolorze (typowy dla tego auta jest intensywny, show‑carowy odcień), dopracowany pod kątem wystaw i zlotów – z głębokim połyskiem i idealnie przygotowaną blachą.
Zmienione zderzaki i listwy ozdobne – część chromów usunięto lub przekształcono, by nadwozie wyglądało bardziej „gładko” i nowocześnie niż w serii.
Felgi w stylu custom (większa średnica, polerowane lub lakierowane), z niskoprofilowymi oponami, podkreślają obniżoną sylwetkę i dodają agresywnego charakteru.
Wnętrze – show‑car bardziej niż seryjna kabina
Wnętrze zostało kompletne przeprojektowane i obszyte na nowo – wysokiej jakości tapicerka, kolorystycznie dopasowana do nadwozia, z wyraźnie wystylizowanymi fotelami i panelami drzwi.
Kokpit zachowuje ogólny układ Thunderbirda, ale wykończenie, kolory i detale (np. kierownica, wstawki, być może dodatkowe zegary) są typowe dla projektów custom, nie dla fabryki.
Tylna część wnętrza pełni rolę estetycznej zabudowy roadstera, a nie klasycznej kanapy – wszystko podporządkowane jest efektowi wizualnemu na zlocie czy sesji zdjęciowej.
Technika i podwozie
Ogłoszenie i opisy powiązane z tym autem koncentrują się przede wszystkim na wyglądzie, ale dla takich projektów typowe są:
Zostawienie silnika V8 FE (390 cu.in) lub innego dużego V8 Forda po remoncie, z poprawionym wydechem i dolotem – auto ma zapewniać mocne, basowe brzmienie i wystarczającą dynamikę do cruisingu.
Modyfikacje zawieszenia (obniżenie, sztywniejsze sprężyny i amortyzatory), aby osiągnąć efekt niskiej pozycji i lepszego prowadzenia niż w miękkim seryjnym T‑Birdzie.
Częsta jest konwersja hamulców przednich na tarczowe (zestawy z nowszych Fordów), co poprawia bezpieczeństwo i zdolność zatrzymania ciężkiego coupe.
Charakter auta
Ten konkretny Thunderbird Custom Roadster jest pomyślany jako „wild ride” – auto, które ma szokować wyglądem i być gwiazdą show, a przy tym pozostać pełnoprawnym samochodem z dużym V8. Dla fana serii to ciekawa reinterpretacja Jet‑Birda: mniej oryginalności, więcej fantazji, customowej blacharki i scenicznego efektu na każdym zlocie.
Kilka słów o projektancie samochodu.
George Barris był amerykańskim projektantem samochodów, znany głównie z tworzenia kultowych pojazdów do seriali telewizyjnych i filmów, takich jak Batmobil z 1966 roku oraz Munster Koach.
Zrewolucjonizował on przemysł motoryzacyjny, przekształcając standardowe samochody w ikony kultury, i prowadził firmę Barris Kustom Industries. Zmarł w 2015 roku.
Jest autorem projektów takich jak Batmobil z 1966 roku, Munster Koach i KITT z serialu Ryzykowny/Knight Rider.
Jego firma, Barris Kustom Industries, specjalizowała się w personalizacji samochodów dla gwiazd Hollywood oraz budowie pojazdów na potrzeby filmów i seriali telewizyjnych, np. The Munsters i The Beverly Hillbillies.
Współpracował również z innymi reżyserami i studiami filmowymi, tworząc unikalne pojazdy Jego praca wywarła znaczący wpływ na kulturę popularną, a jego projekty są rozpoznawalne do dziś.
