Piękny czas

Twingo, Megane, Vel Satis, Laguna, one wszystkie powstawały w mniej więcej tym samym czasie, w złotych latach 90., które dla Renault okazały się swoistym odrodzeniem. Państwowa francuska marka nigdy nie przeżywała specjalnej zapaści, ale miała okresy kiedy wyraźnie błyszczała. To był ten czas.

Laguna to był kawał udanego auta, któremu w późniejszych latach eksploatacji sporo złego zrobiło to, co z reguły dotyka francuską (ale też włoską i brytyjską) motoryzację czyli problemy z elektryką. To jeszcze nie był czas feralnych diesli, ale właśnie braki w prądzie szkodziły renomie marki.

Może to jednak nie tylko domena Francuzów. Jak się tak dobrze zastanowić to E klasa serii w124 miała z wiązkami właśnie największe problemy. Do tego stopnia, że trzeba je było, po latach, w całości wymieniać. I nawet nie dotykam tematu korozji, która niemieckiego potentata nękała latami.

Przyjmijmy więc, że było, jak było, ale na pewno Laguna stanowiła jasny punkt w historii Renault. Z tego względu, że nadawała nowy, świeży ton (kombi)limuzynom marki, ale też nie zmuszała  w nich  do rezygnacji z pewnej dozy prestiżu, z tym wyeksponowanym V6 pod maską.

V6 to w Europie w ogóle był, od lat, synonim luksusu. Mieli go wszyscy, ale Renault wręcz nie wypadało obejść się bez takiego silnika, skoro Citroen pchał starej konstrukcji V6 pod maski ówczesnego C5. Co ciekawe, w kolejnej odsłonie konkurenta, to już był diesel V6.

Laguna z topowym napędem zaskakuje skromnością z zewnątrz i wewnątrz. Wyposażenie jest może i kompletne, ale ogólne wrażenie jest samochodu raczej z tych tańszych. Nie pomaga natłok plastikowych elementów oraz pokryte welurem fotele, co akurat mi się podoba, ale wielu woli skórę.

Ciekaw jestem ceny, jaką egzemplarz uzyska. Jazda z tym silnikiem na pewno daje sporo frajdy, a o pracę zawieszenia francuskiego samochodu nigdy nie trzeba było się martwić. Z kolei przebieg zachęca do podbijania stawki, która na tę chwilę praktycznie leży. Czy się podniesie?