Marzenie

Kiedy kupowałem swojego AX’a, marzeniem było posiadanie takiej wersji. Nawet nie była w Polsce oferowana a w katalogach, które wtedy uparcie wertowałem, można było najwyżej marzyć o GTi, bo jego zdjęcia w nich się znalazły. Był od mojego chyba dwukrotnie droższy.

Tak, cenowo Citroen popadł potem w niedowartościowanie, ale trzeba przyznać, że był czas kiedy wizyta w salonie „Pod Szewronami” wymagała posiadania worka pieniędzy. I to nawet w tej niższej klasie, póki jeszcze ci mali atleci byli przez marki oferowani.

Z tych czasów pochodzi też Clio RSi, o którym było już tutaj, i bardzo zaskoczył mnie fakt z historii tego egzemplarza, że został on zamówiony (i kupiony) w polskim salonie marki. No kurczę, wtedy nie był czas na takie wersje. Jeśli ktoś miał zapłacić więcej, wolał zamówić większy model.

Ten trend powoli wyhamowuje, pomogły w tym tak niespodziewane modele jak A klasa AMG, ale w mniejszych pojazdach wciąż do rzadkości należy ekstrawagancja przy formularzu zamówienia, czy to będzie dodatkowe wyposażenie a może silnik.

Tym bardziej cieszy, że takie egzemplarze wracają na rynek i tylko zastanawiam się czy on dzisiaj potwierdzi nadal ich ówczesną atrakcyjność. Obserwowanie przebiegu aukcji wspomnianego Clio nie napawa optymizmem, ale mam nadzieję, że ukryci strzelcy czają się na walkę „last minute”.

Co do AX’a, epatował prostotą wyposażenia i mechaniki. Przeszedł kurację odchudzającą i wzmacniającą w jednym. Stanowił też takie wpół drogi do GTi, co było jego zaletą i wadą jednocześnie. Miałeś już prawie to, czego wszyscy chcieli, jak na drugim miejscu na podium.