Szmacianka.

Do takich samochodów należy podejść z odpowiednim dystansem. Co jest tym trudniejsze, że minione lata uczyły nas rozpamiętywania gwiazdek NCAP, współczynników kredytowych czy statystyk awarii. Cóż, w tym przypadku musimy całą tę cenną wiedzę uznać za bezużyteczną, ale może właśnie ta zmiana sprawi, że poczujemy radość za kierownicą.

Visa nigdy nie była samochodem, który można by określić mianem solidnego. Wiele złego, przynajmniej w naszej strefie gospodarczej, wyrządził jej tez Oltcit. Niby model Axel Citroena, ale jakoś tak, pod każdym niemal względem, zepsuty. Cóż, tym bardziej należy docenić miejsce, w którym dzisiaj, technologicznie, znalazła się Dacia. Oraz jej biorącej się z wielu czynników, popularność, zwłaszcza w kierunku zachodnim.

Skoro zaś niewielki Citroen był lichy w wersji standard, czego można się było spodziewać po odcięciu mu dachu? Cóż, paradoksalnie, ta zmiana wzmocniła strukturę nadwozia jako taką, ale niewiele wniosła do wrażeń na pokładzie, poza ogromną ilością słońca, o ile oczywiście pogoda takowe zaserwowała.

W Visie, poza słońcem czyli dodatkowym doświetleniem, i tak już nieźle rozjaśnionego  przez ogromną powierzchnię szyb, znajdziemy też inne aspekty, które cieszą oko i nie tylko. Od miękkich, super komfortowych foteli, przez kompletnie popieprzoną deskę rozdzielczą, po możliwość kabrioletowania w nadwoziu z czterema drzwiami, co wcale nie jest takie częste, ani oczywiste, nawet dziś.

Jak widać na zdjęciach, Visa znajduje się w świetnej kondycji, ale należy pamiętać, że jej wykonanie i elementy tapicerki już fabrycznie pozostawiały sporo do życzenia. Kiedy jednak przymknąć na to oko, oraz na kwestie wymienione na wstępie, możemy zyskać niesamowitego (i rzadkiego na rynku) Citroena i kabriolet. I w tej formie proponuję go smakować, bo zamykanie tego dachu to zupełnie osobna kwestia.