NERO

Ferrari Dino 246 GT z 1971 roku – Rosso Dino (czerwony) egzemplarz z przebiegiem zaledwie 46 759 km. Silnik 2.4 V6 (2418 cm³) umieszczony centralnie z tyłu, około 195 KM przy 7600 obr./min, manualna skrzynia 5-biegowa, napęd na tylną oś. Cena 410 000 € – coupe z karoserią Scaglietti, czarne wnętrze NERO.

To dwumiejscowe mid-engine berlinetta z charakterystyczną smukłą sylwetką Pininfariny: opadająca linia dachu, „wypukłe” nadkola, chromowane detale i małe lusterka. Wnętrze proste, ale sportowe – skórzane fotele, drewniana kierownica, okrągłe zegary z centralnym obrotomierzem. Osiągi: 0–100 km/h w ok. 7,2 s, vmax ~235 km/h – nadal daje frajdę na krętych drogach, z pięknym dźwiękiem V6 na wysokich obrotach.

Kilka faktów o modelu:

• Dino 246 GT produkowano w latach 1969–1974 – łącznie ok. 2295–2487 sztuk GT (plus 1274 GTS).
• Silnik 65° V6 Dino wywodzi się z projektów Alfredo (Dino) Ferrari – pierwszy V6 w seryjnym Ferrari, początkowo z pomocą Fiata.
• Wersje: L (1969–70 z knock-offami), M (1970–71 z nowymi felgami i szerszym rozstawem), E (1971–74 z nowymi gaźnikami Weber i zderzakami).
• 1971 to rok serii E/M – samochód lżejszy i bardziej dopracowany niż wczesne 206 GT, z lepszym momentem obrotowym.
• Często porównywany do Porsche 911 – tańszy w zakupie w latach 70., ale z Ferrari DNA i mid-engine handlingiem.

Zalety pojazdu:

• Świetne prowadzenie – lekki, zwinny, przewidywalny mid-engine setup – jeden z najlepszych w swojej erze.
• Piękny dźwięk i wysokoobrotowy charakter V6 – frajda z jazdy nawet bez ogromnej mocy.
• Komfortowa pozycja za kierownicą, lekki clutch i kierownica – łatwy w codziennej eksploatacji jak na Ferrari.
• Elegancka, ponadczasowa sylwetka – przyciąga uwagę wszędzie.
• Duża społeczność i dostępność części – Ferrari i specjaliści Dino pomagają w utrzymaniu.

Wady pojazdu:

• Wysokie koszty serwisu – gaźniki Weber, rozrząd, zawieszenie wymagają specjalistów i regularnych nakładów.
• Korozja – stalowe nadwozie (w porównaniu do aluminiowego 206) podatne na rdzę w progach, podłodze i podwoziu.
• Ograniczona przestrzeń – ciasno dla dwóch osób + bagaż, słaba widoczność do tyłu.
• Zużycie paliwa ok. 12–15 l/100 km, stare hamulce tarczowe (bez wspomagania w niektórych egzemplarzach).
• Wartość rynkowa sprawia, że właściciele często oszczędzają na jeździe – „mileage anxiety”.

Czy zyskuje na wartości? Tak, mocno i stabilnie. W 2026 roku dobre Ferrari Dino 246 GT chodzą w Europie najczęściej za 350 000–500 000 € (w zależności od stanu, przebiegu i oryginalności).

• Średni stan jeżdżący → 300 000–400 000 €
• Bardzo zadbane, niskoprzebiegowe lub z certyfikatem Classiche → 400 000–550 000 € (rekordy aukcyjne powyżej 500–600 tys. € za topowe sztuki)

W porównaniu z 2020–2023 ceny wzrosły o 50–100 %, zwłaszcza na egzemplarze z niskim przebiegiem i historią. Podaż maleje – wiele w kolekcjach, trend w górę trwa dzięki prestiżowi marki i sentymentowi do lat 70.

Czy warto kupić? Ten czerwony egzemplarz z 46 759 km za 410 000 € wygląda na solidną opcję – niski przebieg, Rosso Dino + czarne wnętrze to klasyczna kombinacja. Jeśli szukasz Ferrari na zloty, spokojne trasy i inwestycję – tak, frajda z jazdy i wzrost wartości gwarantowane. Warto sprawdzić historię serwisową, stan podwozia i certyfikat (Classiche to duży plus). Dla kolekcjonera to jedna z najbardziej pożądanych „młodszych” Ferrari; na codzienne użytkowanie – lepiej coś nowszego.